هیاکیمارو به خاطر بازگشت ناگهانی قوه شنوائیش به شدت آسیب دید‏.‏
دختری به اسم میو اونو به خونه خودش برد‏.‏
میو با کودکانی که در جنگ یتیم شده بودند زندگی می کرد‏.‏
ولی هیاکیمارو شبانه برای جنگیدن با یه هیولا بیرون رفت‏.‏‏.‏‏.‏
باورم‏.‏‏.‏‏.‏ باورم نمیشه‏.‏
ها‏،‏ چی شده؟
داداشی؟
چی شده؟
چیزی نیست‏،‏ کمکم کن‏.‏
حالت خوبه؟
پاش‏!‏
نباید با اون جراحتش می جنگید‏.‏ شیطان گرفته بودش‏.‏
درد می کنه؟
ها؟ اون صدا‏.‏‏.‏‏.‏
آره‏،‏ پاش رو از دست داده ولی صداش برگشته‏.‏
صدای هیاکیمارو‏.‏‏.‏‏.‏؟
جشن تمومه
ولی هنوز می خوام برقصم
نمی تونم حتی بخوابم
یه روزی‏‏،‏‏ آتش شوقم زبانه می کشد
از وقتی خودم رو شناختم می دونستم
روزی می سه که شعله ها فروکش می کنه
:کانال تلگرامی ما https://t.me/AWsub
فکر می کردم به چیزی نیاز ندارم
ولی حتی الان خیلی جدیم‏‏.‏‏
آه‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏ حتی هنوز وقت دارم درستش کنم
آه‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏ وقتی می خوام بسوزانمش
متاسفم عزیزم کار آسونی نیست
ولی قطعا چیز بدی هم نیست
آتش رو بهم بده
روشنش کن‏‏،‏‏ عزیزم‏‏.‏‏ می خوام شعله بکشه‏‏،‏‏ آره
جشن تمومه
متاسفم عزیزم عجله کن آه‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏ هنوز وقت دارم انجامش بدم
آتش رو بهم بده
روشنش کن‏‏،‏‏ عزیزم‏‏.‏‏ می خوام شعله بکشه‏‏،‏‏ آره
#قسمت ششم داستان آواز موریکو‏،‏ بخش دوم
میو‏!‏
خوش اومدی‏.‏
من اومدم‏.‏
اوه‏.‏‏.‏‏.‏
چی به سرت اومده؟ صدمه دیدی‏.‏
چیزی نیست‏،‏ فقط خوردم زمین‏.‏
حالت خوبه؟ باید استراحت کنی‏.‏
بهت گفته بودم که نباید تو هر دو اردوگاه کار کنی‏.‏
دست بردار دیگه‏.‏‏.‏‏.‏
اون چیه؟
اوه‏.‏ خب‏،‏ می دونی‏.‏‏.‏‏.‏
هیاکیمارو‏!‏
چی شده؟
این نمی کشتش‏.‏
هنوز براش خیلی زود بود که بخواد بجنگه‏.‏
میو‏،‏ فکرش رو نکن‏.‏ برو کمی بخواب‏.‏
طوری نیست‏،‏ به این چیزا عادت دارم‏.‏
تو واسه همه غذا حاضر کن‏.‏
لعنتی‏!‏
چیه‏،‏ مگه نباید مراقب داداش خودت باشی؟
چرا‏.‏‏.‏‏.‏
ولی میو ازش مراقبت می کنه‏.‏
وای‏،‏ میو از مراقبت از مردم خوشش میاد‏.‏
اونم بعد کلی شب زنده داری‏.‏
تاکه‏،‏ تا حالا خواهرت رو سر کار دیدی؟
من همیشه خونه می مونم‏.‏
نمی تونم اون بچه کوچیکا رو ول کنم به حال خودشون‏.‏
درسته‏.‏
منظورم اینه که مجبوریم بهش تکیه کنیم و گرنه از گرسنگی می میریم‏.‏
سرزنشت نمی کنم‏.‏
به هم قول دادیم که یه روزی شالیزارمون رو بخریم‏.‏
شالیزار رو؟
تابستونا سبز سبز میشه و پائیزا طلائی میشه‏.‏
طلائی میشه‏،‏ می دونی؟
بیشتر از اونی که می تونیم بخوریم برنج پرورش می دیم‏.‏
ما فقط شالیزارها رو دیده بودیم که تو جنگ سوخته بودن یا به خاطر خشکسالی خشک شده بودن‏.‏
ولی میو می گفت همه شون قبلا طلائی بودن‏.‏
بیاین یه روزی واسه خودمون شالیزار بسازیم‏.‏
سبز و طلائیی‏.‏ و همه اش مال خودمون باشه‏.‏
منم می تونم توش مشغول شم‏،‏ اینجوری میو مجبور نیست خیلی زیاد کار کنه‏.‏
هی‏،‏ تاکه‏.‏
اومدم‏.‏
نگران نباش‏.‏
جنگ خیلی چیزا رو ازمون گرفته‏،‏ پس بیا همه اش رو پس بگیریم‏.‏
یه بارون خوب می خوایم‏.‏
نگران نباش‏.‏ هر سال بارون به زمین هامون برکت می ده‏.‏
می بینی؟ ابرا در راهن‏.‏
لطفا پدر‏.‏
بذارین به ارتش ملحق شم تا قبیله ساکای رو سرکوب کنم‏.‏
جوری اون ناحیه رو شکست می دم که انگار از اول چیزی نبودن‏.‏
هیچ وقت جنگ رو دست کم نگیر‏.‏
اگه اینطور فکر می کنی برات خیلی زوده بری تو میدون‏.‏ برگرد سر تمرینت‏.‏
‏-‏پدر‏!‏ ‏-‏تاهومارو‏.‏
مادر‏.‏
مادر‏،‏ لطفا به پدر بگو بذاره من برم جنگ‏.‏
پدرت همین الان گفت نه‏.‏
پس من هر چیم که بگم بازم جوابش منفیه‏.‏
پدر درک نمی کنه‏.‏
اگه فقط اجازه بده برم
می دونم که می تونم خودی نشون بدم و باعث افتخارش بشم‏.‏
بین این همه‏.‏‏.‏‏.‏
فتوحات من تحت تاثیر قرار نمی دتتون؟
منظورم این نیست‏.‏
نه‏،‏ تو همیشه همین طوری مادر‏.‏
فرقی نمی کنه که چه پاداشی گرفته باشم یا چقدر تو هنرهای رزمی ماهر باشم
شما هیچ وقت اهمیت نمی دین‏.‏
من فقط‏.‏‏.‏‏.‏
از چیزایی که به جنگ مربوطن خوشم نمیاد‏.‏
شما از جنگ متنفر نیستین‏،‏ از من نفرت دارین‏.‏
چطور می تونی این حرف رو بزنی؟
تاهومارو‏،‏ کدوم مادری بچه اش ر و دوست نداره؟
هیوگو‏،‏ موتسو‏.‏ می خوام برم سواری‏.‏ اسبا رو بیارین‏.‏
ارباب جوان‏!‏
مجبور نبودی اونطور حرف بزنی‏.‏ رفتارم کمی بچه گانه بود‏.‏
یکمی؟
بانو خیلی مهربانه‏.‏ مخصوصا با شما‏.‏
به اندازه کافی حرفات رو شنیدم‏!‏
مادر هیچ وقت باهام نامهربانی نکرده‏.‏ ولی بازم‏.‏‏.‏‏.‏
ارباب جوان‏،‏ لطفا‏،‏ خطرناکه‏!‏
ممکنه آسیب ببینین‏!‏
هیوگو‏،‏ موتسو‏،‏ کمکش کنین بیاد پائین‏!‏
مادر نگام کن‏!‏
‏-‏لطفا ارباب جوان‏!‏ ‏-‏بیاین پائین‏!‏
ارباب جوان‏!‏
لطفا نباید اون بالا باشین‏!‏
صدام رو می شنوین؟
چیز دیگه ای هم هست که مادر خیلی بیشتر از همه چی بهش اهمیت می ده‏.‏
هیچ وقت حرفی ازش نمی زنه‏،‏ ولی یه چیزی رو مخفی می کنه‏.‏
فقط مادر نیست‏.‏ پدرم هم همین طوره‏.‏
تو‏،‏ من‏،‏ کل این ناحیه‏.‏ روی سنگ بنای کوچکی نشستیم‏.‏
لطفا اینو فراموش نکن‏.‏
اونا چی رو می تونن مخفی کنن؟
هیاکیمارو‏!‏
تو باید بستری بمونی‏.‏
نباید بری‏.‏ می دونم چقدر درمانده ای ولی اگه بمیری چی؟
منم به خودم زیادی فشار آوردم پس درک می کنم‏.‏
من خیلی احمقم‏.‏
می دونستم پول دراوردن به این آسونیا نیست‏.‏
نه‏،‏ نه‏.‏
به خودم قول دادم که دیگه به خاطر یه سامورایی گریه نکنم‏.‏
تو هم همین طوری‏.‏ اگه زیادی تلاش کنی و بمیری‏،‏ می بازی‏.‏
به هر حال شنیدم صدات برگشته‏.‏
خیلی عالیه‏.‏ سعی کن یه چیزی بگی‏.‏
صدات برات زیادی بلنده؟
واقعا‏.‏
بهش عادت می کنم‏.‏
دورورو می گفت با وضعی که الان داری واقعا مثل یه هیولا تو غار شده بودی‏.‏
یه آهنگ چطوره ؟ آهنگ هارو دوست داری مگه نه ؟
یه گل قرمز بردار
.من هرموقع که ناراحتم میخونم
.بجای گریه کردن
یک گل قرمز برمیدارم
برای دادن به دخترِ
درون موهایش
گل را قرار میدهم
داری میری ؟
اره ، همونطوری که اون دختر میگه .آروم آروم پیش میرم
میرم جایی که هیولا هست .درهرصورت عجله ای نیست
اگرچه گفتنش به هیاکیمارو .فایده ای نداره
چرا ؟
اگه یه اسباب بازی رو از بچه بگیری .عصبانی میشه و پسش میگیره
.اینم همینه
مخصوصا وقتی که چیزی ازش گرفتن .از بدن خودش ـه
وقتی به اون آهنگ گوش میده .خیلی آرومه
منظورت چیه ؟
شعله های شیطانی که هیاکیمارو از وقتی .بچه بود داره
میشه گفت سنگ های قیمتی هستن که .از بدنش گرفتن
بهتره امیدوار باشی اون جونوری که از غار میاد بیرون .یه هیولا نباشه
.میبینمت
...گل سفید
.اینقدر به من خیره نشو
تو میتونی روح آدما رو ببینی درسته ؟ .رنگشون رو
.لطفا به مال من نگا نکن
احتمالا کثیف ـه.خیلی کثیف
چقدر عجیب.از این دست ها نفرت ندارم
.ارباب دایگو خیلی عصبانی ـه
پس اذوغه ای در کار نیست ؟
اون میفرسته.نیروی کمکی هم میفرسته
.ولی منتظر موندن باعث شرم ـه
.یه برنامه ی حمله ی غافلگیر کننده میذاریم .اجازه نده متوجه بشن
به همه بگید مراقب جاسوس های ساکای .باشن
!بله ، قربان
میری سرکار ؟
...اوه ، میدونی شغل من
!من از قصد نگا نکردم
عیبی نداره.من شرمنده نیستم
.برای زنده موند ـه
ولی اگه ببخوای ازم فاصله بگیری .درک میکنم
.شغل خوبی نیست
ولی شگفت زده شدم از اینکه به بچه به سن تو .متوجه ی شغل من شد
.با مادرم زیاد سفر کردم
و این تنها کاری بود که مادرم هرچقدرم گرسنه بودیم .انجام نمیداد
.عجب مادر تحسین برانگیزی
...ولی مادر
...ولی اون اینطوری مرد
مادر تحسین برانگیز بود .ولی تو هم برای زنده موندن قابل تحسین هستی
!هستی
چیزی که جنگ ازت گرفته رو پس میگیری ، نه؟
!پس همش رو بگیر !دونه های برنج ، مزرعه همه رو
همینطوره.مرسی
.بیا ، بخور
.زودباش ، قویتر میشی
خب که چی یه پا از دست دادی ؟
صداتو پس گرفتی .یه چیزی بگو پ
یالا ، اگه میخوای از اون صدات استفاده کنی .باید بخوری
.بیا ، یه کم آب بخور
.ببخشید
هی ، هیاکیمارو ؟
تو هیچوقت بهش نمیبازی ، درسته ؟
هیچوقت هیولا نمیشی ، درسته ؟
.بحرحال ، بخور سریع
یک گل قرمز برمیدارم
برای دادن به دخترِ
...درون
!اوه واو
.خیلی خفن ـه
من میرم سر کار , .ولی نذار هیاکیمارو بره سراغش
.بدنش هنوز آمادگیش رو نداره
.میدونم
خیلی باحاله.توی بازوت گذاشته شده ؟
.ولی ماهم یه چیز خفن داریم
.توی میدون جنگ پیداشون کردیم
ببین ، خیلی خوبه نه ؟
...مادر
!هیاکیمارو
!انگار بالاخره داره بارون میاد
!میو بدبخت شدیم
!هیاکیمارو رفت سراغ هیولا عه
!دورورو هم رفت دنبالش
!هیاکیمارو
چی ؟ بیخیال دیگه
واقعا که ، چطور بدون گفتن به من میتونی بری ؟
!خواهر هم نگران هست
.ولی خوبه که پات دوباره برگشته
چی شده ؟
!...معبد
.دنبال بازمونده ها بگردید
این دیگه چیه ؟
چخبره ؟
تو کی هستی ؟ تو هم جزو اونایی ؟
این دختر اومد به کمپ ما تا .کارای هرزگی بکنه
ولی دیشب دیدیمش که به کمپ ساکای .هم وارد شد
از شرش خلاص شدیم .چون مشکوک بود به جاسوس بودن
!خواهر بگیر
...ولم کن احمق!چطور تونستید
.که اینطور تو هم یکی از اونایی
تو کی هستی ؟
...بازو هاش
!خواهر بلند شو
یک گل قرمز برمیدارم
...خواهر
برای دادن به دخترِ
!بکشینش
...این چیه
!...شیطان
...نه هیاکیمارو
بهتره امیدوار باشی موجودی که از غار میاد .یه هیولا نباشه
...لطفا توروخدا منو ببخش
!بس کن هیاکیمارو ، بس کن
!نه!تو نمیتونی هیولا بشی
!لطفا داداش بس کن
.هیاکیمارو میو همراه با خودش اینارو داشت
.دونه ی برنج عه
.اون واقعا از سامورایی ها پسش گرفت
.تا مزرعه برنج خودشو درست بکنه
.اون نباخت
.تو هم نمیتونی ببازی
...لطفا
...می...و
.بفرما
یک گل قرمز برمیدارم
به دخترِ میدهم
درون موهایش
گل رو میگذارم
،اندوه باد را فرامی‌گیرد
،در نقطه‌ای جمع می‌شود و شمایل تیرگی را می‌آماید
ردپاهایمان با چنین اطنابی .بی‌اعتنایی را به نقد می‌کشد
،به چشمان بی‌انتهایت که نگاه می‌کنم .آرامش از وجودم رخت می‌بندد
آیا در سرمنزل مقصود امید وجود خواهد داشت؟
،از بس که راه تاریک است
.به آنجا می‌روم تا مشعل بیفروزم
،عادت به خداحافظی‌های توخالی و سرسری داشتم
،اما هنگام وداع و دست‌تکان‌دادن برای تو .همه گونه‌هایم پر ز اشک می‌شد
افسوس‌های پرسوزمان رنگ باختند... و رنگ باختند .تا آنکه شب بر ما مسلط شد
،اگر می‌دانستم که فردا این‌قدر پوچ است
.نمی‌گفتم که می‌خواهم زندگی کنم
می‌دانم بی‌حاصل است، اما چه‌کنم؟ !نمی‌توانم برای آینده رؤیاپردازی نکنم... برای آینده... برای آینده... تقصیر توست